Geleneksel olarak uzun yillardan beri bitkilerle tedavi insan hayatinin ayrilmaz bir parçasi olmustur. Her ne kadar günümüzde pek yaygin olmasa da ama Tibet’ten Çin’e kadar insanin yapisina, dogasina ve ruhuna uygun degisik tedavi sekilleri uygulanmistir ve süphesiz ki bunlarin basinda bitkilerle tedavi gelmektedir.

   Halk tababeti veya halk hekimligi olarak isimlendirilse de ama kimi zaman modern tibbin bile çare bulamadigi durumlarda bitkilerle tedaviye basvuruluyor ve asirlardan beri degisik ülkelerde degisik sekillerde farkli sirlarla veya terkiplerle o hastaliga uygun, özellikle o insanin tabiatina, ruhuna ve kisisel özelliklerine (tabiatina) göre bitkilerden yararlanma yoluna gidiliyor.

   Her bitkinin kendine has özelliklerinin oldugu bilinen bir gerçektir. Bitkilerin özelliklerinin (tabiatinin soguk veya sicak) bilinmesi kadar insanin organ özelliklerinin de bilinmesi çok önemlilik arz etmektedir. Özellikle insanin yapisini olusturan temel unsurlar olarak bilinen “Ates, Toprak, Hava ve Su” kavramlari bu tür bitkisel tedavide basvurulmasi gereken önemli bir konudur. Her ne kadar ayri kavramlar olarak algilansa da ama bir bütünlük olusturan ve insanin yapisiyla uyusan temel ögelerdir. Bu temel düsünceden yola çikarak eski zamanlardaki ünlü filozof ve Hekimlerden Galen, Farabi, Mevlana, Yunus Emre, Haci Bektas Veli, Fuzuli, Ibrahim Hakki Erzurumi ve daha birçok bilginlerin bu görüsleri göz önüne alinarak organlarimizi “sicak tabiatli” veya “soguk tabiatli” olarak isimlendirmeleri dikkatimi çekmistir.

    Hatta bu tanimlamalardan yola çikarak insanlarin her bir organi’nin dahi sicak ve soguk olusundan bahseden Ibn-i Sina ve Hipokrat da, “sicak tabiatli bitkilerle ilaçlar” veya “soguk tabiatli bitkilerle ilaçlar” felsefesi gelistirilmis, “Sicak tabiatli hasta organa” “soguk tabiatli bitkilerle ilaçlar”, “Soguk tabiatli hasta organa’ da ziddi olan “sicak tabiatli bitkilerle ilaçlar” ile tedavi metotlari gelistirmisler; çünkü ayni kutuplar bir birini iter. Farkli kutuplar ise birbirini çeker ayni miknatisla demir gibi. bu yüzden tedavilerde bu kurali  göz önünde bulundurmuslardir.

    Bunun yaygin örnekleri Tibet Hekimliginde kullanilmis ve tedavi sekli “Ekspres metod” olarak isimlendirilmistir. Yani “Çabucak teshis koyma” anlamina gelen bu tedavi seklinde temel olarak hastanin organ tabiati göz önünde bulundurularak tedaviye baslanir, hastalanan organin soguk veya sicak tabiatli olup olmadigina karar verilir ve tedavi yoluna gidilirdi.

    Tabiati sicak olan bitki örnekleri arasinda Anason, Ardiç, Ada Sogani, Bildircin Otu, Biberiye, Bugday, Çavsir Otu, Çemen, Tarçin, Deve Dikeni, Hava civa, Hardal, Havlican, Keten Tohumu, Kebere, Kereviz gelmektedir.

   Tabiati soguk olan bitkilerden bazilari ise; Bögürtlen, Bakla, Kara Dut, Erik, Gül, Helile, Havuç, Hurma, Kavun, Kuzu Kulagi, Kantaron, Menekse, Mersin, Marul, Temirhindi gelmektedir.